Extract uit de openingsspeech van Campenholt voorzitter Hugo Schoevaerts

Zaterdag, 4 oktober 2025, 16u
Verwelkoming van de Pax-vrijwilligers en genodigden

Vandaag vieren we een mijlpaal - een jubileum dat niet alleen iets zegt over bakstenen en muren, maar vooral over mensen, herinneringen en gemeenschapszin. De Parochiezaal van Kampenhout, beter bekend als zaal Pax, bestaat dit jaar 70 jaar. Een jubileum waar we trots op mogen zijn.

Wanneer we het woord Pax horen - Latijn voor vrede - denken we niet alleen aan de betekenis van het woord, maar ook aan een plek die zóveel meer is dan een gebouw. Pax is een stukje erfgoed. Het is de plek waar generaties Kampenhoutenaren hebben gelachen, gefeest, gezongen, vergaderd, afscheid genomen, toneel gespeeld, gefeest... en bovenal: elkaar hebben ontmoet.

Laten we even teruggaan in de tijd - naar het jaar 1955. In die naoorlogse jaren was er nood aan nieuwe en moderne ontmoetingsplaatsen. De toenmalige zaal Comiteit, verbonden aan de zusterschool, voldeed niet langer aan de noden van een groeiende gemeenschap. Er was een duidelijke wil om te bouwen - letterlijk en figuurlijk - aan een warmere toekomst.
In dat kader werd de parochiezaal opgericht. Ze was het resultaat van lokale inzet, samenwerking en durf. Want ook dat moeten we erkennen: de bouw van een nieuwe parochiezaal was in die tijd geen evidente keuze.
Waarom? Omdat Kampenhout toen al tal van zalen had. En ik beperk me hier tot de toenmalige gemeente Kampenhout: het Laerehof, bij De Smalle, de Vlaamse Leeuw, zaal Verbroedering, de zaal bij Van Halle op de Langestraat (beter gekend als bij Leike), bij Manda, het Zwarte Woud,... en waarschijnlijk vergeet ik er nog een paar.

En dan was er natuurlijk ook nog café - cinema Rio, hier in het centrum. Er was dus al een cinemazaal in Kampenhout. Dat men toen toch koos voor een nieuwe parochiezaal - met cinemafunctie - getuigt van durf en visie. Een beslissing die destijds ongetwijfeld tot de nodige discussies heeft geleid, maar achteraf bekeken: een keuze die de tand des tijds heeft doorstaan.

De parochiezaal begon als cinemazaal. In de jaren '50 en '60, toen televisie nog geen vaste plek had in elk huishouden, was de bioscoop een echte trekpleister. Mensen trokken naar de Pax om de nieuwste films te bekijken, vaak in zwart-wit, met het getik van een projector op de achtergrond. De geur van houten stoelen, de sfeer in de zaal - sommigen onder ons kunnen het zich nog levendig voorstellen.
Maar zoals vaak: de tijden veranderen. Vanaf de jaren '60 werd het duidelijk dat een cinemazaal alleen niet langer rendabel was. Mensen kregen thuis televisie, en het aanbod hierop werd steeds ruimer: met films, nieuwsberichten, documentaires, ontspanning, enzovoort. Gevolg: de bezoekersaantallen van de cinemazalen daalden, ook hier in Kampenhout. Maar wat doe je dan: je zoekt naar oplossingen.

Om het voortbestaan van de zaal te verzekeren, werden eerst de meifeesten georganiseerd, nadien de bekende Pax-feesten en nu de eetfestijnen. Feesten die niet alleen geld in het laatje moesten brengen, maar om tegelijk de banden binnen de gemeenschap versterkten. De opbrengst van die feesten werd steevast geïnvesteerd in de zaal: in onderhoud, aanpassingen en verbeteringen.

Zaal Pax evolueerde van een cinemazaal naar een feestzaal en in de kelder maakten de kleedkamers plaats voor de bar. Een transformatie die geleidelijk ging.
Vandaag vinden er nog steeds communiefeesten, trouwfeesten, jubileumvieringen, maar ook toneelvoorstellingen, kaartnamiddagen, concerten, infoavonden, culturele evenementen,... en ga zo maar door.

Zaal Pax is vandaag een moderne locatie, die die zich aanpast aan de noden van de tijd: met een vernieuwde keuken, betere toegankelijkheid, energiezuinige investeringen, beamer, internet en modern sanitair - maar zonder haar warme ziel te verliezen.

Voorzitter Campenholt, Hugo Schoevaerts

216 geïnteresseerden kwamen de tentoonstelling bezoeken.

Klik op één van de onderstaande afbeeldingen en de pdf-versie van de tentoongestelde posters wordt geopend in de volgorde zoals deze op de tentoonstelling te zien waren (22 MB). Zo kan je ze gerust nog eens nalezen (eventuele foutjes en aanpassingen werden in deze versie verbeterd). Veel leesplezier.